(زمان خواندن: 4 - 7 دقیقه)

با وبا

مقدمه:

وبا بیماری است که از طریق آب توسط باکتری ویبریو کلرا ایجاد می‌شود. این بیماری در گذشته در ایران به نام مرگامرگی خوانده می‌شده‌است. این باکتری با نوشیدن آب آلوده یا خوردن ماهی نپخته یا خوردن صدف‌ها وارد بدن می‌شود. در ایران بیشترین راه انتقال وبا، سبزی‌های آلوده‌است. سبزی‌هایی که در هنگام کاشته شدن با کود انسانی(پساب)تغذیه می‌شوند دارای بیشترین آلودگی هستند. امروزه وبا بیشتر در کشورهای جهان سوم به علت وضعیت ناسالم و غیر بهداشتی آب های آشامیدنی دیده می‌شود.

   علائم و نشانه های اولیه بیماری به این شرح است:

1-افزایش حرکات دودی روده که اولین علامت بیماری است و بیمارآن را بصورت احساس پری و سروصدا در شکم بیان می نماید .
2-اسهال که بعد از چند بار،مواد دفعی نمای سوپ برنج به خود می گیرد و بوی ماهی پیدا می کند .
3-استفراغ بدون حالت تهوع قبلی.

4-نداشتن هیچگونه تب ودل درد یا دل پیچه.

5-عطش و تشنگی شدید

6- افزایش ضربان قلب،کاهش فشار خون و قابل لمس نبودن نبض دست.

7-دردهای کرامپی اندام ها و گاهی درد ماهیچه های شکم بدنبال از دست دادن مقادیر زیاد املاح بدن.

راه های پیشگیری از بیماری وبا:


1-استفاده از آب لوله‏ کشی تصفیه شده درتمام مواقع و چنانچه از سلامت آب در دسترس اطمینان ندارید، ابتدا آن را جوشانده و پس از سرد کردن مصرف کنید.


2- شستن دقیق وصحیح دست‏های خود با آب و صابون قبل ازدست زدن به مواد غذایی و خوراکی وهمچنین قبل از غذا خوردن و بعد از رفتن به توالت.


3- شستن دست ها با آب و صابون قبل از تهیه و دادن غذا یا شیردادن به کودک وبعد از تعویض کهنه یا تمیز کردن کودک.


4- اجتناب از آشامیدن آب های مشکوک در پارک‏ها، باغ‌ها ، فضای سبز،اماکن و فضاهای عمومی.

5- خودداری از مصرف موادغذایی، آبمیوه و آب هویج، معجون و دیگر مواد خوراکی و نوشیدنی‏هایی که توسط فروشندگان دوره‏گرد عرضه می‏شود.


6- استفاده از غذاهای طبخ شده در منزل تا آنجا که ممکن است.

7- نگه داری مواد خوراکی در ظروف سربسته، دور از دسترس مگس و حشرات.


8- نگه داری زباله در کیسه‏های مخصوص زباله و دفع در محل مناسب.


9- نگه داری غذاها ی فاسد شدنی تازه به تازه و به اندازه نیاز در یخچال.


10- خودداری از قرار دادن سبزی ومیوه‏جات شسته نشده در یخچال.


11- استفاده همیشه از شیر و فرآورده های لبنی پاستوریزه یاجوشاندن شیر به مدت۲۰دقیقه قبل از مصرف.


12- قرار ندادن اقلامی مثل نان را که قابل شست‏وشو و پختن مجدد نیستند درموقع خرید و حمل موادغذایی در کنار میوه‏ و سبزیجات شسته نشده و گوشت خام.

13- به همراه داشتن آب و غذای سالم هنگام سفر یا استفاده از نوشیدنی ها و غذاهای با بسته بندی مطمئن .

راههای انتقال:

تماس مستقیم : این بیماری به ندرت از طریق دست های آلوده ، تماس با موادمدفوعی و استفراغ بیماران ، ملحفه و لوازم آلوده منتقل می‌شود.

تماس غیر مستقیم :از طریق آب آلوده به مدفوع انسان ، منابع آب حفاظت نشده ،غذای آلوده ، سبزیجات و میوه‌های آلوده و یا شسته شده با آب آلوده ، شیر آلوده وبستنی تهیه شده از منابع غیر مطمئن.

مخزن و منبع بیماری : انسان تنها مخزن وبا استکه به صورت بیمار یاحامل است و منبع بیماری ، اسهال و استفراغ بیماران و حاملان بیماری می‌باشد.

دوره کمون:دوره کمون این بیماری ممکن است خیلی کوتاه بوده و بستگی به مقدارباکتری وارد شده به بدن فرد دارد. متوسط دوره کمون 3 - 2 روز و از چند ساعت تا چند روزگزارش شده است .

دوره واگیری:تا زمانی که بیمار در مدفوع خودویبریو کلرادفعنماید، می‌تواند برای محیط آلوده کننده باشد. افرادی که عفونت مزمن کیسه صفرا دارندمی‌توانند به عنوان حاملین به ظاهر سالم در انتشار بیماری دخالت کنند. در این افرادممکن است به طور متناوب کشت مدفوع مثبت شود. دادنمناسب در کوتاه کردن این دوره می‌تواند نقش داشته باشد.

مراحل رسیدگی به بیماران مشکوک به وبا :

1- میزان دهیدراتاسیون بیمار را ارزیابی کنید.

2- جبران مایعات بیمار را بر اساس راهنمای سازمان جهانی بهداشت برای موارد بدون دهیدراتاسیون و موارد دهیدراتاسیون نسبی یا شدید انجام دهید.

3- بیمار را به طور مکرر پایش کنید و وضعیت جبران مایعات را با فواصل زمانی توصیه شده در راهنمای مربوطه ارزیابی کنید. برای درمان میزان دهیدراتاسیون که مجددا ارزیابی کرده اید از راهنمای درمان استفاده کنید.

4- به بیماران مبتلا به دهیدراتاسیون شدید آنتی بیوتیک خوراکی بدهید .

5- در صورتی که استفراغ بیمار متوقف شده است به او اجازه دهید تا آنچه لازم است را میل کند.

6- تا زمانی که اسهال متوقف شد پایش بیمار و جایگزینی مایعات را ادامه دهید .

7- به اندازه دو روز پودر او آر اس  به بیمار بدهيد تا از آن ها طبق دستوراتی که شما ارائه می دهید استفاده کند .

راهنمای درمان بیماران بدون دهیدراتاسیون:

بیمارانی که در اولین ارزیابی انجام شده در تسهیلات بهداشتی هیچ نشانه ای از دهیدراتاسیون نداشته اند را می توان در منزل درمان کرد باید به این بیماران به اندازه مصرف 2 روز پودر او آر اس تحویل داده و نحوه مصرف محلول او آر اس را بر اساس جدول زیر توضیح داد :

تعداد پاکت های او آر اس مورد نیاز

مقدار محلول تجویزی پس از هر بار دفع اسهال

سن

به اندازه 500 میلی لیتر روز

50 تا 100 میلی لیتر

کمتر از 24 ماه

به اندازه 1000 میلی لیتر در روز

100 تا 200 میلی لیتر

9-2 سال

به اندازه 2000 میلی لیتر در روز

هر چه قدر که میل دارد

10 سال به بالا

بیمارانی که در ارزیابی اول نشانه هایی از دهیدراتاسیون متوسط یا شدید داشته اند ولی پس از دریافت مایعات وریدی یا محلول او آر اس هیچ نشانه ای از دهیدراتاسیون را نشان نمی دهند باید تا زمانی که اسهال قطع شود تحت نظر بمانند. این بیماران باید حداکثر مقدار محلول او آر اس پیشنهاد شده بر اساس سن بیمار در جدول فوق را به ازای هر بار دفع مدفوع آبکی دریافت کنند. اگر این بیماران میل به نوشیدن مقدار بیشتری او آر اس را دارند باید در اختیارشان قرار داده شود. اگر بیمار دچار استفراغ یا اتساع شکمی شده باید محلول رینگرلاکتات به میزان 50 میلی لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در طی سه ساعت دریافت کند . پس از آن می توان او آر اس را دوباره شروع کرد. وضعیت جبران مایعات بدن بیمار باید هر 4 ساعت یک بار ارزیابی شود.

گروه ج

دهیدراتاسیون شدید

گروه ب

دهیدراتاسیون نسبی

گروه الف

بدون دهیدراتاسیون

وضعیت بیمار

- خواب آلوده یا بی هوش

سست

- بسیار فرو رفته و خشک

- وجود ندارد

- خوب نمی آشامد یا قادر به آشامیدن نیست

- ناآرام، بی قرار

- فرورفته

- وجود ندارد

تشنه ( با ولع می نوشد )

- خوب و هوشیار

- طبیعی

- وجود دارد

- به طور طبیعی می نوشد،

تشنه نیست

نگاه کنید:

- وضعیت عمومی

- چشم ها

- ( اشک )

- دهان و زبان

- تشنگی

- بسیار آهسته بر می گردد

- به آهستگی بر می گردد

- سریعا بر می گردد

لمس کنید:

- نیشگون پوستی

اگر بیمار دو یا بیشتر از دو نشانه از موارد فوق را داشته باشد و حداقل یکی از آن ها از نشانه ها اصلی باشد،دچار دهیدراتاسیون شدید است.

اگر بیمار دو یا بیشتر از دو نشانه از موارد فوق را داشته باشد و حداقل یکی از آن ها از نشانه های اصلی باشد،دچار دهیدراتاسیون نسبی است

بیمار هیچ نشانه ای از دهیدراتاسیون ندارد

تصميم بگیرید:

منابع:

    

12- Bowman, D. (1999). Georges, Parasitology for

Veterinarians. W. B. Saunders, p: 109.

13- Craig, P. and Pawlowski, Z. (2002). Cestode

Zoonoses: Echinococcosis and Cysticercosis (An

emergent and global problem). IOS Press, pp: 1-2.

14- Chantal, J.; Dorchies, P. and Legueno, B. (1994).

Study on some zoonoses in Djibouti Republic. I.

Ruminants from Djibouti abattoir. Revue de

Medecine Veterinaire, 45 (8-9): 633-640

15- Chobanov, R.E.; Salekhov, A.A.; Yarotskii, L.S.;

Alievam, T.I. and Gasanov, D.Kh. (1992). Zoning of

hydatidosis in Azerbaijan. Meditsinskaya

Parazitologiya Parazitarnye Bolezni, 2: 7-9


مقالات پزشکی تصادفي

اشتراک