(زمان خواندن: 1 - 2 دقیقه)

بهره گيري از فرصت بيماري براي توجه دادن به خداست

 

يكي از فرصت ها براي توجه انسان به ذات مقدس الهي بيمراي و گرفتاري است.

همان گونه كه مي دانيم  بشر وقتي در مسير زندگي همه چيز را مطابق ميل خود ببيند از خداوند غافل مي گردد و در او حالت غرور و تكبر و خود بيني ايجاد مي شود.خداوند نسبت به بندگانش الرحمن الرحيم است و آنها را دوست دارد و نمي خواهد از مسير بندگي خدا خارج شوند گرفتاري هايي را براي آنان بوجود مي آورد گرفتاري هايي همچون: فقر و ناداري، شكست و ناكامي، درد و بيماري و مانند اين ها تا به اين وسيله خدا را بخوانند اين ها همه الطاف خفيفه اي است كه براي تذكر و بيداري بشر صورت مي دهد تا بر اثر غرور و خود بيني از مسير كمال بندگي باز نماند زيرا غفلت از بندگي خدا انسان را از اوج عزت به اوج ذلت مي كشاند نمونه هاي آن در قران كريم فراوان است كه مي توان به داستان قارون كه خو را يكه تاز عرصه اقتصاد مي ديد و مي گفت اين همه ثروت كه براي من به وجود آمده ناشي از مديريت اقتصادي من است و هم چنين فرعون كه ادعاي خدايي داشت و اناربكم لاعلي سر مي داد و نمرود كه خود را حاكم مطلق مي خواند و هيچ چيز را از اراده خود دور  نمي ديد و مصاديق فراواني كه خود شما خوانندگان عزيز بهتر مي دانيد.

رسالت و تقواي الهي يك پزشك حكم مي كند كه حلقه وصل و اتصال ميان اين بنده غفلت زده با خداوند گردد زيرا كار او احياء گري است و همان گونه كه جسم او را درمان مي كند روح سركش او را هم با توجه دادن به خدا آرام سازد.

حالت بيماري اگرچه ناخوشايند است اما در عين حال زائل كننده حالت غفلت است و اسنان را از حالت غفلت در مي آورد و بيدار مي سازد و هرچه اين بيماري بيشتر ياشد ضعف و ناتواني خود را بيشتر درك مي كند و به خدا پناه مي برد و آماده عنايت است و با دل شكستگي به مناجات با خدا مي پردازد.  


مقالات پزشکی تصادفي