(زمان خواندن: 3 - 6 دقیقه)

تنبیه حرف اول و آخر را در تربیت نمي زند

 

بنا بر اعتقاد بعضی از والدین، می زند. اما هیچ گاه آن نتیجه ایی را که با تنبیه به دنبالش می گشتند ، عایدشان نمی شود.

 

در اين  مقاله به والدین کمک می شود تا علاوه بر درک مضرات تنبیه شديد  با چگونگی انجام صحيح آن در مورد تربیت کودک آشنا شوند.

 

اگرفقط بخواهیم فهرست وار مروری بر عواقب تنبیه جسمانی و یا كتك زدن بچه ها داشته باشيم  موارد ذیل قابل ذكرند:

 

_ تنبیه جسمانی خیلی زود اثر آگاه كننده خود را از دست می دهد.

 

_ مجازاتگر كه در غالب موارد مادر و پدر طفل می باشد مجبور است هر بار برشدت آن بیافزاید كه طفل از مجازات دچار ترس و اضطراب گردد و دیگر,عمل بد خود را تكرار نكند .

 

_ در اثر این تشدید مجازات در اكثر موارد مجازاتگر عنان اختیار را از دست داده و لطمات شدیدی در حین حمله خشم بر طفل وارد می سازد و در نتیجه در بسیاری موارد كودك  آنچنان صدمه خواهد دید كه دیگر قابل جبران نخواهد بود .(مانند خونریزی های جمجمه,شكستگی ها ، سوختگی ها ، فلج و عقب افتادگی عقلانی و صدها مصیبت دیگر) و یا به مرگ طفل خواهد انجامید.

 

 

_ طفل كتك خورده از زمان طفولیت می آموزد كه راه حل مشكلات، منازعه و ابزار خشم به دیگران است .

 

_پایین آمدن اعتماد به نفس: من بچه هستم,من كسی نیستم,من لیاقت ندارم . مفاهیمی است كه در ذهن طفل ایجاد شده و خود را پایین تر از دیگران خواهد پنداشت زیرا مكررا در حین كتك خوردن این جملات را از دهان والدین خود شنیده است.

 

_معنای انتقام  به جای آگاهی و عبرت در ذهن وی شكل می گیرد و باعث می گردد بر منفی كاری خود بیافزاید. مثلا زماني كه طفلی را كتك می زنند تا  برادر و خواهر شیرخوار خود را اذیت نكند ، به طور قطع  او این موجود را كه باعث كتك خوردنش شده است مخفيانه  و بیشتر از سابق اذیت خواهد كرد.

 

_ عدم اعتماد به دنیا: بالاخص در شیرخوارانی كه در زیر یك سالگی از والدین كتك می خورند و یا با خشم با آنان رفتار می كنند (مثلا مادرانی كه شیرخواران بد خلق و نق نقی را به شدت تكان داده و یا روی بالش پرت می كنند ). دنیا به معنای  مكان نا امن شكل می گیرد، زیرا مجازات از سوی افرادی كه اولین مراحل اتكاء و اعتماد را در انسان شكل می دهند یعنی مادر و پدر اعمال شده است.

 

_ اگر بخواهیم عواقب جسمی و روحی تنبیه جسمانی را بر شماریم صدها كتاب خواهد شد . فقط ذكر می كنیم كه ایجاد افسردگی,فرار از مدرسه,فرار از منزل,روی آوری به فحشا و اعتیاد ( در سنین بالاتر و بالاخص نوجوانی ) شكست های شغلی,بزهكاری، اعمال ضد اجتماعی و خلاف قانون به عنوان مشتی از خروار قابل ذكرند.

 

پدر و مادر باید در ایجاد انضباط در طفل به نحو یكسان حركت كنند هنگامی كه طفل عملی ناهنجار انجام  می دهد باید هر دو با يك روش برخورد نمايند  در غير اينن صورت ،مثلا  اگر طفل چيزي  را پرت كرده است ، یكی عصبانیت نشان داده و دیگری لبخند بزند مسلما عمل خطا تكرار خواهد شد.

 

روش هاي جايگزين براي تنبيه

_ سعی كنید طبع و مزاج طفل خود را بشناسید :‌ بعضی بچه ها در مقابل گرسنگی و یا سر و صدا و یا هرگونه تغییر فیزیكی ، بیش از سایر اطفال حساسیت نشان می دهند و این گروه،  کودکان سخت زیست را تشكیل می دهند. وعده های غذای این اطفال و حتی دفعات شیر خوردن آنان باید بيشتر و نزدیك تر باشد. به علاوه میزان سر و صدای منزل ،مانند  صدای رادیو و تلویزیون را باید بسیار كم نمود . در این صورت از بد خلقی و خشم آنان كاسته خواهد شد.

 

_ گاهی اوقات پدر مادر ممكن است دچار مشكلاتی مانند اختلال كنترل تكانه (‌افرادی كه نمی توانند خشم خود را كنترل كنند ) باشند در این صورت طرف مقابل باید نقش میانجی را بر عهده داشته باشد و هنگامی كه علائم عصبانيت  را در همسر خود مي بيند  باید به نحوی فعال تر نگهداری طفل را برعهده گیرد تا وی خونسردی خود را به دست آورد.

 

_ موثرترین و بحرانی ترین زمان ایجاد انضباط در اطفال بین 5/1 تا 3سالگی است كه معنای (بله- خیر)  در آنان شكل می گیرد. بهترین واكنش به عمل خطا ي كودك ,  ابراز قیافه ای اخمو ،عصبانی و احیانا با صدای بلند ( نه در حد داد زدن ) خطاب كردن اوست و بالعكس در مورد اعمال خوب مانند بازی با دیگران و دادن اشیاء به والدین (‌به قصد كمك )‌ پاسخ با آوای دلنشین و ملایم و لبخند مناسب خواهد بود.

 

_ هرگز نباید به قصد رهایی از دست جیغ زدن طفل سعی در بر آوردن خواسته وی نمائیم. مثلا اگر طفل مكررا  پا به زمین كوبیده و یك شی خطرناك یا شكستنی را درخواست می نماید و یا می خواهد خوراكی دلخواه خود را در ساعت نامناسبی به دست آورد نباید تسلیم وی شده و مطابق خواسته او رفتار نمائیم زیرا در این صورت الگوی نامناسب رفتاری ایجاد شده و حل مراحل بعدی را با مشكل مواجه خواهد نمود.

 

_ اصل تربیت رفتار بالینی بر مداومت و تكرار استوار است طفل باید درك كند كه اگر صد بار هم از صندلی بالا رفته و بخواهد چیزی را از بلندی بردارد كه نامناسب است دویست بار او را پائین می آوریم.

 

_ هرگاه پدر و مادر، خود را عصبانی حس می كنند باید بلافاصله هر وسیله ای كه در دستشان است بر زمین بگذارند. اكثر صدماتی كه در طی مراحل خشم بر اطفال وارد می شود ناشی از ابزار و وسائل مانند كمربند و خط كش و مانند آن می باشد.

 

بايد ها و نبايد ها در تربيت

‌هیچ گاه نباید خوراكی یا شئی دلخواه را پیشاپیش به طفل بدهیم كه او قول بدهد بچه خوبی باشد این روش در رفتار درمانی مطرود شناخته شده است.

 

نباید كودك را به خاطر عملی زشت در حضور دیگران خجالت بدهیم .زیرا این روش نوعی سوء رفتار به حساب می آید. و هیچ گاه مقصود ما یعنی متنبه شدن کودک حاصل نمی شود.

 

بچه های پر تحرک از  قربانیان درجه اول كتك خوردن می باشند. اثبات گردیده است كه هرچه بیشتر آنان را در معرض محیط های باز مانند پارك قرار دهیم از میزان پرتحركی مخربشان كاسته شده و رفتار مناسب تری بروز خواهندداد .

 

هرگز نباید خواهر و برادر و اطفال دیگر را به رخ او بكشیم زیرا این كار اتكاء به نفس وی را پائین می آورد.

 

ممكن است یك پدر و مادر افسرده، شیطنت طبیعی بچه را نا فرمانی و بی ادبی تلقی نمایند و در نتیجه او را به دلیل بی حوصلگی خودشان كتك بزنند. افسردگی جرم و جنایت نیست بلكه یك بیماری قابل درمان است كه درمان آن براي  والدین و طفل بسيار كمك كننده خواهد بود.


مقالات پزشکی تصادفي

اشتراک