آماده سازی سرم های خاص

 

آمینوفیلین

موارد مصرف

1- تسکین علایم یا پیش گیری از آسم برونشی و برونکواسپاسم قابل برگشت همراه با برونشیت مزمن و آمفیزم.

2- ممکن است به میزان قابل توجهی عملکرد ریه‌ها و تنگی نفس را در بیماران مبتلا بهCOPDبهبود بخشد.

موارد احتیاط

1- بیمارانی که توان پاکسازی سرمی آمینوفیلین در آن‌ها کاهش یافت است (مثل اختلال در عملکرد کبدی،CHF، تب بالا و طول کشیده، سن بالاتر از 55 سال) در معرض خطر مسمومیت بالایی هستند.

2- آمینوفیلین ممکن است باعث آریتمی قلبی شود. چنانچه تغییرات مهمی در سرعت ضربان قلب، یا ریتم قلبی اتفاق افتد، سطح سرمی دارو را کنترل نمایید. آریتمی های بطنی معمولاً به لیدوکائین جواب می‌دهند.

 

ملاحظات پرستاری

1- آمپول آمینوفیلین در دکستروز 5% یا سرم دکستروز 5 درصد و کلریدسدیم 9/0 رقیق شده وبا سرعت کمتر ازmg/min25 انفوزیون شود. بعد از رقیق شدن بااین سرمها احتمال تغییر رنگ بشکل زرد وجود دارد که این تغییر رنگ به ماندگاری داروی رقیق شده و درجه حرارت اتاق بستگی دارد. شیوه انفوزیون بشکل داخل وریدی یا تزریق مستقیم داخل وریدی با سرعت خیلی آهسته است.

2- آمینوفیلین را به وسیله پمپ انفوزیون تجویز نمایید. قبل از استفاده نباید تغییر رنگ داده باشد. در صورت کریستال داشتن محلول از استفاده از آن پرهیز گردد.

3-بیماران دریافت کننده آمینوفیلین تزریقی باید بدقت از نظر هیپوتانسیون، آریتمی و تشنجات تحت نظر بگیرید. علائم حیاتی در حین انفوزیون کنترل نمائید. بهبود نبض، تنفس و دیورز نشانه اثرات بالینی این دارو است. افزایش ناگهانی و تسریع ضربان قلب شاخص مفیدی است که نشان دهنده مسمومیت با آمینوفیلین است.

4-آمینوفیلین را نباید در یک سرنگ یا میکروست با سایر داروها مخلوط نمود.

 

آمیودارون

موارد مصرف

1- شروع درمان و پیشگیری از فیبریلاسیون بطنی راجعه و تاکیکاردی بطنی ناپایدار در بیمارانی که به سایر درمان‌ها مقاوم هستند. به عبارت دیگر این دارو در درمان دیس ریتمی‌های بطنی و فوق بطنی مخاطره آمیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

توصیه شده فقط با دکستروز 5 درصد رقیق شودو از نرمال سالین 9/0 درصداستفاده نگردد (مگر در شرائط خاص)، (نرمال سالین با آمیودارون ناسازگاری دارد). رقیق شده دارو در دکستروز 5% در دمای اتاق تا 5 روز ماندگاری دارد. با افزایش درجه حرارت محیط محلول تغییر رنگ پیدا می‌کند. در صورتیکه در ظروفPVCرقیق سازی دارو انجام گیرد طی دو ساعت بعد از آماده شدن،10 درصد قدرت دارو کاهش می‌یابد.

 

دوز دارو

1- مقدارmg150 از دارو را در طی 10 دقیقه انفوزیون نمایید (mg/min15)

(محلول را با اضافه کردنmg150 آمیودارون بهml100 سرم دکستروز 5 درصد آماده کنید. سرعت انفوزیون اولیه نباید بیشتر ازmg/min30 باشد.)

2- دارو را با انفوزیون آهستهmg360 در طی 6 ساعت بعدی ادامه دهید (mg/min1).

(محلول را با اضافه کردنmg900 آمیودارون بهml500 سرم دکستروز 5 درصد آماده کنید.)

3- دارو را با انفوزیون نگهدارندهmg540 در طی 18 ساعت باقیمانده ادامه دهید (mg/min5/0).

4- بعد از 24 ساعت اول:mg/min5/0 از دارو را به صورت انفوزیون ممتد ادامه دهید. چنانچه غلظت داخل وریدی دارو به بیشتر ازmg/ml2 برسد، دارو را از طریق کاتتر ورید مرکزی تجویز نمایید.

5- در صورت وقوع غیرمنتظره فیبریلاسیون بطنی یا تاکیکاردی، یک دوز اضافهmg150 را در عرض 10 دقیقه انفوزیون کنید (mg150 درml100 سرم دکستروز 5 درصد).

6- در زمان ایست قلبی ممکن استmg300 دارو به صورت تزریق داخل وریدی داده شود و در صورت نیاز 5-3 دقیقه بعدmg150 بصورتIVتکرار می‌شود تا حداکثر دوز کلی بهg2/2 در 24 ساعت برسد.

 

موارد احتیاط

1- اگرچه آمیودارون داخل وریدی در برخی از بیماران مبتلا بهMIحاد بصورت بی خطر مورد استفاده قرار گرفته است؛ اما این دارو به طور مشخص اثر اینوتروپیک منفی دارد. بنابراین در بیمارانی که اختلال در عملکرد بطن چپ دارند باید به احتیاط مصرف شود.

2- افت فشار خون عارضه اصلی آمیودارون است. بنابراین در بیمارانی که فشار خون آنان پایین است باید با احتیاط مصرف شود.

3- کاردیومگالی واضح، به ویژه اگر بر اثر کاردیومیوپاتی ایجاد شده باشد، کنترا اندیکاسیون نسبی برای تجویز داخل وریدی آمیودارون است.

4- در بیمارانی که اختلال عملکرد تیروئید دارند، آمیودارون باید با احتیاط مصرف شود.

 

ملاحظات پرستاری

1- برای تجویز این دارو از جدول محاسبه تعداد قطرات آمیودارون استفاده کنید.

2-ECGو ریتم قلبی را کنترل کنید.

3- بیمار را از نظر علایم لتارژی، آدم اندام‌ها، کاهش وزن و مسمومیت ریوی (کوتاه شدن تنفس، سرفه، رال، تب، تست‌های عملکرد ریوی) ارزیابی نمایید.

4-از عوارض زورد رس این دارو تهوع استفراغ و مسمومیت ریوی بصورت دیس پنه پیش رونده، ضعف، تب، سرفه و درد پلورمی باشد.

5-در برادیکاردی سینوسی شدید و بلوک‌هایAVممنوعیت استفاده دارد.

6-این دارو بطور بارزی یاعث افزایش سطح سرمی دیگوگسین شده و خطر مسمومیت آن را افزایش می‌دهد وهمچنین اثرات ضد انعقادی وارفارین را افزایش می‌دهد.

آماده سازی سرم های خاص

آمینوفیلین

موارد مصرف

1- تسکین علایم یا پیش گیری از آسم برونشی و برونکواسپاسم قابل برگشت همراه با برونشیت مزمن و آمفیزم.

2- ممکن است به میزان قابل توجهی عملکرد ریه‌ها و تنگی نفس را در بیماران مبتلا بهCOPD بهبود بخشد.

موارد احتیاط

1- بیمارانی که توان پاکسازی سرمی آمینوفیلین در آن‌ها کاهش یافت است (مثل اختلال در عملکرد کبدی،CHF ، تب بالا و طول کشیده، سن بالاتر از 55 سال) در معرض خطر مسمومیت بالایی هستند.

2- آمینوفیلین ممکن است باعث آریتمی قلبی شود. چنانچه تغییرات مهمی در سرعت ضربان قلب، یا ریتم قلبی اتفاق افتد، سطح سرمی دارو را کنترل نمایید. آریتمی های بطنی معمولاً به لیدوکائین جواب می‌دهند.

ملاحظات پرستاری

1- آمپول آمینوفیلین در دکستروز 5% یا سرم دکستروز 5 درصد و کلریدسدیم 9/0 رقیق شده وبا سرعت کمتر ازmg/min 25 انفوزیون شود. بعد از رقیق شدن بااین سرمها احتمال تغییر رنگ بشکل زرد وجود دارد که این تغییر رنگ به ماندگاری داروی رقیق شده و درجه حرارت اتاق بستگی دارد. شیوه انفوزیون بشکل داخل وریدی یا تزریق مستقیم داخل وریدی با سرعت خیلی آهسته است.

2- آمینوفیلین را به وسیله پمپ انفوزیون تجویز نمایید. قبل از استفاده نباید تغییر رنگ داده باشد. در صورت کریستال داشتن محلول از استفاده از آن پرهیز گردد.

3-بیماران دریافت کننده آمینوفیلین تزریقی باید بدقت از نظر هیپوتانسیون، آریتمی و تشنجات تحت نظر بگیرید. علائم حیاتی در حین انفوزیون کنترل نمائید. بهبود نبض، تنفس و دیورز نشانه اثرات بالینی این دارو است. افزایش ناگهانی و تسریع ضربان قلب شاخص مفیدی است که نشان دهنده مسمومیت با آمینوفیلین است.

4-آمینوفیلین را نباید در یک سرنگ یا میکروست با سایر داروها مخلوط نمود.

آمیودارون

موارد مصرف

1- شروع درمان و پیشگیری از فیبریلاسیون بطنی راجعه و تاکیکاردی بطنی ناپایدار در بیمارانی که به سایر درمان‌ها مقاوم هستند. به عبارت دیگر این دارو در درمان دیس ریتمی‌های بطنی و فوق بطنی مخاطره آمیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

توصیه شده فقط با دکستروز 5 درصد رقیق شودو از نرمال سالین 9/0 درصداستفاده نگردد (مگر در شرائط خاص)، (نرمال سالین با آمیودارون ناسازگاری دارد). رقیق شده دارو در دکستروز 5% در دمای اتاق تا 5 روز ماندگاری دارد. با افزایش درجه حرارت محیط محلول تغییر رنگ پیدا می‌کند. در صورتیکه در ظروفPVC رقیق سازی دارو انجام گیرد طی دو ساعت بعد از آماده شدن،10 درصد قدرت دارو کاهش می‌یابد.

دوز دارو

1- مقدارmg 150 از دارو را در طی 10 دقیقه انفوزیون نمایید ( mg/min 15)

(محلول را با اضافه کردنmg 150 آمیودارون به ml 100 سرم دکستروز 5 درصد آماده کنید. سرعت انفوزیون اولیه نباید بیشتر از mg/min 30 باشد.)

2- دارو را با انفوزیون آهستهmg 360 در طی 6 ساعت بعدی ادامه دهید ( mg/min 1).

(محلول را با اضافه کردنmg 900 آمیودارون به ml 500 سرم دکستروز 5 درصد آماده کنید.)

3- دارو را با انفوزیون نگهدارندهmg 540 در طی 18 ساعت باقیمانده ادامه دهید ( mg/min 5/0).

4- بعد از 24 ساعت اول:mg/min 5/0 از دارو را به صورت انفوزیون ممتد ادامه دهید. چنانچه غلظت داخل وریدی دارو به بیشتر از mg/ml 2 برسد، دارو را از طریق کاتتر ورید مرکزی تجویز نمایید.

 5- در صورت وقوع غیرمنتظره فیبریلاسیون بطنی یا تاکیکاردی، یک دوز اضافهmg 150 را در عرض 10 دقیقه انفوزیون کنید ( mg 150 در ml 100 سرم دکستروز 5 درصد).

6- در زمان ایست قلبی ممکن استmg 300 دارو به صورت تزریق داخل وریدی داده شود و در صورت نیاز 5-3 دقیقه بعد mg 150 بصورت IV تکرار می‌شود تا حداکثر دوز کلی به g 2/2 در 24 ساعت برسد.

 

موارد احتیاط

1- اگرچه آمیودارون داخل وریدی در برخی از بیماران مبتلا بهMI حاد بصورت بی خطر مورد استفاده قرار گرفته است؛ اما این دارو به طور مشخص اثر اینوتروپیک منفی دارد. بنابراین در بیمارانی که اختلال در عملکرد بطن چپ دارند باید به احتیاط مصرف شود.

2- افت فشار خون عارضه اصلی آمیودارون است. بنابراین در بیمارانی که فشار خون آنان پایین است باید با احتیاط مصرف شود.

3- کاردیومگالی واضح، به ویژه اگر بر اثر کاردیومیوپاتی ایجاد شده باشد، کنترا اندیکاسیون نسبی برای تجویز داخل وریدی آمیودارون است.

4- در بیمارانی که اختلال عملکرد تیروئید دارند، آمیودارون باید با احتیاط مصرف شود.

ملاحظات پرستاری

1- برای تجویز این دارو از جدول محاسبه تعداد قطرات آمیودارون استفاده کنید.

2-ECG و ریتم قلبی را کنترل کنید.

3- بیمار را از نظر علایم لتارژی، آدم اندام‌ها، کاهش وزن و مسمومیت ریوی (کوتاه شدن تنفس، سرفه، رال، تب، تست‌های عملکرد ریوی) ارزیابی نمایید.

4-از عوارض زورد رس این دارو تهوع استفراغ و مسمومیت ریوی بصورت دیس پنه پیش رونده، ضعف، تب، سرفه و درد پلورمی باشد.

5-در برادیکاردی سینوسی شدید و بلوک‌هایAV ممنوعیت استفاده دارد.

6-این دارو بطور بارزی یاعث افزایش سطح سرمی دیگوگسین شده و خطر مسمومیت آن را افزایش می‌دهد وهمچنین اثرات ضد انعقادی وارفارین را افزایش می‌دهد.


مقالات پزشکی تصادفي

اشتراک