ارتباط با ما : info@behrazm.ir

(زمان خواندن: 6 - 11 دقیقه)

پیشگیری از آسیب‌های ناشی از فشار در گوش میانی

مقدمه:

شیپور استاش برای اولین بار توسط ‹‹ بارتولوما اوستوشیو›› که یک آناتومیست ایتالیایی بود کشف گردید. طول این مجرا حدود 5/1 سانتی متر بوده، در پشت فضای بینی- حلقی تقریباً هم سطح با منفذ بینی قرار دارد. شیپور به طور طبیعی بسته است اما ظرفیت باز شدن بسیار بالایی دارد. این بدان معنا است که عده ای از افراد واقعاً هنگام غواصی هرگز دچار مشکل تعادل گوش میانی نخواهند شد. بقیه نیز دارای شیپور تنگ یا تا حدودی مسدود بوده که در حفظ تعادل گوش میانی در آسانسور یا هواپیما، ممکن است دچار زحمت شوند. این افراد نیز می‌توانند غواصی کنند، به شرط این که با توجه دقیق به جزییات و تمرین زیاد مشکل فشار گوش میانی را بر طرف نمایند.

لازم به ذکر است که چندین عامل ظرفیت باز شدن شیپور و تحمل تغییرات فشار را تحت تأثیر قرار می‌دهند. از جمله زاویه و شکل شیپور استاش می‌تواند یکی از عواملی باشد که توانایی ایجاد فشار گوش میانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

افرادی که حجم نسبتاً زیادی از هوا را در سینوس‌های ماستویید خود دارند، تحمل کمتری به تغییرات فشار نشان می‌دهند.

آلرژی‌ها، ضربه، عفونت و ناهنجاری‌های تیرویید از عوامل احتمالی دیگر ایجاد اختلال فعالیت شیپور استاش طبیعی می‌باشند. برای افرادی که مشکل ایجاد تعادل فشار در گوش دارند وضعیت در عمق آب خیلی مهم می‌باشد.

خوب است بدانیم که موقعیت سر- پا (واژگون) هنگام فرو رفتن می‌تواند ایجاد تعادل گوش میانی را بیشتر دچار مشکل سازد.

بافت‌های نرم موجود در فضای بینی و حلقی، شیپور استاش را احاطه کرده، در عملکرد طبیعی آن مؤثرند. بیشترین آسیب پذیری و انسداد ناشی از وضعیت شیپور، متوجه همین بافت‌ها است. وضعیتی در حد متوسط هم می‌تواند لوله‌های استاش درگیر را به مخابره اندازد. برای این منظور بهتر است که افراد مبتدی به آرامی و در موقعیت‹‹سر به سمت بالا›› غوص کنند. غواصان مبتدی و بدون اعتماد به نفس و آن‌هایی که از قبل مشکل گوش دارند، هر چند گوش میانی تعادل پذیر باشد نیز بایستی این وضعیت را بپذیرند.

نیمی از شیپور استاش توسط استخوان احاطه شده اما نیمه دیگر نسبت به تغییرات فشار باز و بسته می‌شود. این نیمه غشایی توسط یک غضروفCشکلی احاطه شده است و هنگام بلع ماهیچه‌های کام، که بر روی شیپور استاش کشیده می‌شوند. شیپور را باز می‌کنند. هنگامی که فضای بینی _ حلقی بسته می‌شود، عمل بلع اغلب باعث شنیده شدن صدای تیک تیک یا ترق تروق می‌شود. این صدا هنگامی که بافت‌های مرطوب شیپور استاش به طور ناگهانی باز شوند شنیده می‌شود، و شما خودتان می‌توانید این صدا را با بکار بردن گوشی پزشکی در منطقه اطراف گوشی همکار غواص خود بشنوید. اگر فرد عمل بلع را انجام دهد، شنونده می‌تواند تصدیق کند که شیپور استاش واقعاً باز شده است.

هراس گوش:

Earfearاصطلاحی برای توصیف تشویش و نگرانی در ایجاد تعادل در گوش میانی به کار می‌رود. این موضوع مربوط به افرادی است که از قبل آسیب گوش میانی داشته‌اند یا عفونت‌های گوش میانی را در دوران طفولیت تجربه نموده‌اند، یا آن‌ها که درست هنگامی که احساسات جدید جسمانی را حس می‌کنند حالت تهوع می‌گیرند. در بعضی‌ها این احساس فشار در گوش میانی و ترق تروق در سر همراه با باز شدن صدادار شیپور استاش، ناراحت کننده است. این افراد مرتباً از صداهای داخل گوش خود شکایت داشته، همواره از قرار گرفتن در شرایط تغییر فشار (آسانسور، هواپیما و ...) ناراضی و محتاط هستند. این که باید مدام متوجه تعادل فشار در گوش خود باشند و خود را از شر گرفتگی گوش رها کنند آن‌ها را آزار خواهد داد.

برای خیلی از غواصان مبتدی آسیب گوش میانی در اولین غواصی اتفاق می‌افتد. افراد مبتدی ممکن است درباره فشار واقعی مورد نیاز برای تعادل در گوش میانی هیچ تصویری در ذهن نداشته باشند. اما هنگامی که یک غواص تازه کار زیر آب است و فشرده شدن گوش میانی را تجربه می‌کند، به اهمیت آن پی می‌برد.

متاسفانه توانایی افراد مبتدی در متعادل ساختن فشار در گوش، محدود است. توانایی ایجاد فشار گوش میانی و باید در سطح حرفه ای باشد. هنگامی که هیچ گونه فشار منفی در سرتاسر گوش میانی وجود ندارد. این بدین معنی است که قبل از غوص رفتن از سلامت شیپور استاش و همچنین از توانایی در ایجاد فشار متعادل در گوش مطمئن باشد.

ایجاد فشار گوش میانی بالشی از هوا را پشت پرده صماخ آماده می‌سازد که پرده صماخ را از آسیب ناشی از فشار محافظت می‌کند. هنگام غوص، هوا وارد شیپور استاش باد کرده شده، به گوش میانی منتقل می‌شود. اگر اجازه داده شود، که شیپور استاش روی هم بیفتد، در زمان پایین رفتن، فشاری که به واسطه تورم مجدد به وجود می‌آید، بیشتر می‌شود. بدین منظور توصیه می‌شود که افراد حتماً قبل از غواصی ایجاد فشار در گوش میانی را تمرین کنند، تا از این طریق شیپور استاش آن‌ها برای افزایش ظرفیت باز شدن و برای ایجاد فشار گوش مورد امتحان قرار گیرد.

روش هاي ارزیابی ایجاد تعادل:

روش اندازه گیری سلامت مجاری گوش و حلق و بینی را عبارتند از:

*روش اشنازالا: در این روش دو سوراخ بینی را فشار داده تا بسته شود. سپس سعی کنید با فشار هوا را از بینی خارج نمایید. آن گونه که بافت‌های نرم بالای جایی که با انگشت مسدود شده به طرف بیرون متورم شوند. اگر هیچ احساس ترق تروق در گوش نداشتید، نشان سلامت شیپور استاش است.

*از جمله ساده‌ترین و اساسی‌ترین روش، خمیازه، بلع، فشار دادن فک و کج کردن سر می‌باشد. این روش‌های تعادل سازی گوش میانی، برای افرادی که شیپور استاش فراخ دارند و مشکلی از لحاظ ایجاد تعادل ندارند مفید خواهد بود. این روش‌ها برای غواصان مبتدی توصیه نمی‌شود چون احتمال اشتباه وجود دارد.

آموزش روش‌های ایجاد مقاومت در برابر فشار جهت ممانعت از فشرده شدن گوش میانیهرچند كه احتمال آسيب در غواصان و پرواز ها و كوهنوردان وجود دارد اما روش هاي وجود دارد كه مي توان با اين تمرينات مقاومت گوش مياني را در بربر باروتروما ها افزايش داد (انجام اين تمرينات بهتر است با مشورت پزشك انجام شود)

اين روش ها عبارتنداز:

*مانور والسالوا:

اولین ثبت کننده این روش‹‹آنتونیووالسالوا›› در 1700 میلادی بود در این روش منفذ بینی را بسته و فشار قفسه سینه را افزایش می‌دهیم. فشار هوای باز دمی را بالا برده تا منافذ بسته شده، مانع از دمیدن به طرف خارج شوند. این روش در گرادیان 10-Gاز آب دریا قابل انجام است. این روش چندین ضرر دارد.

به هر حال استفاده طولانی از این شیوه می‌تواند باعث افزایش حجم وریدی بافت‌های اطراف شیپور استاش شود. هم چنین باعث کاهش باز گشت خون به قلب شده، می‌تواند موجب شود فشار خون پایین تر بیاید هر چند که تلاش طولانی مدت لازم شود. این روش آسان‌ترین و قابل درک ترین روش‌ها برای یک مبتدی به نظر می‌رسد.

*مانور فرنزل:

هرمن فرنزل فرمانده نیروی هوایی بود که این روش را به خلبانان بمب افکن طی جنگ جهانی دوم آموزش می‌داد. تغییرات فشار در هواپیمای تجارتی معمولاً خیلی ملایم بوده، خیلی آرام‌تر از حالت غواصی صورت می‌گیرد.

در یک هواپیمای بمب افکن در حالت تجربی فشار خیلی سریع‌تر تغییر خواهد یافت. تکنیک پرواز پیشرفته شبیه این است که شما داخل یک آسانسور رها شده هستید.

در این روش منفذ بینی با فشار انگشتان بسته شده، فرد تلاش خواهد کرد حرفKیا صدایgonاز گلو ادا کند. برای انجام این روش، به اندازه 3/1 خلفی زبان را بالا آورده برجستگی حنجره را رو به بالا بیاورید تا مانند یک پیستون عمل کند. به همین دلیل به آن پیستون گلویی نیز می گویند. در این روش هوا را در عقب گلو فشرده شده، فشار به بافت‌های نرم بینی منتقل می‌شود. یک کار آموز این روش را با مشاهده باز شدگی سوراخ بینی و حرکت حنجره به طرف بالا و پایین تمرین کند. این روش برای استفاده خلبانان و غواصان شبیه هم می‌باشد و روشی ترجیحی بوده، به طوری که در هر زمانی قابل اجرا می‌باشد و در چرخه تنفس و برگشت خون شریانی به قلب اختلال ایجاد نمی‌کند. همچنین می‌تواند به سرعت در زمان‌های کوتاه تکرار شود.

*مانور توین بی:

ژوزف توین‌بی در سال 1800 برای اولین بار وجود صدای تراق تروق منفذ آناتومیکی شیپور استاش را هنگام بلع تشخیص داد. این شیوه با بستن منفذ بینی هنگام بلع انجام می‌شود. عضلات عقب گلو، شیپور استاش را باز می‌کنند و اجازه می‌دهند هوا متعادل شود. عمل بلع با بینی بسته به راحتی مسیر شیپور را باز می‌کند. البته زمانی که فرد هوای خشک تنفس می‌کند ممكن است این مانور مشکل باشد. این شیوه برای غواصي سریع توصیه نمی‌شود، چون اگر شیپور استاش در اولین تلاش متعادل نشود. دیگر زمانی برای جبران اشتباه وجود نخواهد داشت.

*روش باز شدن اختیاری لوله ای:

در سال 1950 «‌ فرانک ناوی» شیوه پیشرفته باز شدن اختیاری لوله ای را پیشنهاد داد که البته آموزش آن کمی دشوار است. در این روش ماهیچه‌های کام نرم، هنگامی که ماهیچه‌های بالایی گلو کشیده می‌شوند، منقبض شده و باعث باز شدن شیپور استاش می‌شوند. این روش مشابه وقایعی است که در عقب گلو در پایان خمیازه اتفاق می‌افتد، مثل جنباندن گوش که استعدادی بوده و عده ای قادر به انجام آن نخواهند بود. برای غواصان تمرین این روش در فضای اتاقک‌های پر فشار یک فرصت عالی است. تمرین این روش، هنگامی که تغییرات فشار بتدریج و قابل پیش بینی هستند، کارآمدی بیشتری دارد.

*مانور رویدهاوس:

نوئل روید هوس یک پزشک ورزشی از زلاندنو بود که این روش را، که مشابه باز کردن اختیاری لوله ای است، ارائه نمود. این مانور انقباض عضله بالا برنده کام را تعلیم می‌دهد. به طوری که این عضله در هنگام انقباض، بالا رفته، به طرف زبان کوچک کج می‌شود. قسمت اول تمرین این روش کج کردن زبان کوچک به طرف بالا می‌باشد و قسمت دوم سفت شدن و کشیدن عضلات زبان به هر طریقی که با احساس تراق تروق باعث باز شدن شیپور استاش شود. ضربه یا فشار آرواره در انجام بهتر این روش مؤثر می‌باشد.

*شیوه ایجاد فشار لووری:

در این روش ابتدا منفذ بینی را گرفته و همزمان با ایجاد فشار عمل بلع انجام خواهد شد.

*شیوه انقباض ناگهانی:

روش ترکیبی بوده و با گرفتن منفذ بینی و یک فشار متعادل در عقب گلو ایجاد می‌شود. در حین عمل بلع، سر ناگهان به یک سو چرخیده، کشش و انقباض عضلات گلو به انجام این روش کمک می‌کند.

گاهي انجام اين تمرينات مشکل است که می‌توانند به علت حالت آناتومیکی، آلرژی‌ها، عفونت‌های حاد یا مزمن و یا پولیپ های بینی باشد. مشکلات آناتومیکی شامل خمیدگی دیوار بینی، پولیپ های بینی و یا انسداد سینوس‌ها، که نیازمند جراحی هستند، توسط آندوسکپی براحتی بر طرف می‌شوند. همچنین شخصی که علائم سرماخوردگی دارد وقتي سرماخوردگی او رفع شود و شیپور استاش با یک بلع خالی باز شود.

خلاصه:

آموزش شنیدن صدای تراق تروق و باز شدن شیپور استاش هنگام بلع برای تعلیم روش‌های پیشرفته کمک خواهد کرد.

آسیب ناشی از فشار بر گوش میانی ناشي از ارتفاع، شنا، غواصي و پرواز ها به صورت اتفاقی صورت می‌پذیرد. اگر علائم آسیب فشاری ملایم باشد می‌بایست ظرف 2-1 هفته فروکش کنند.

هنگامی که علائم سرماخوردگی یا آسیب شدید وجود دارد استفاده از داروهای ضد احتقان هیچ کمکی نمی‌کند اما در پایان بیماری که یک گرفتگی خفیف وجود دارد استفاده از آن‌ها مثل اسپری آفرین و اکسی متازلون اشکالی ندارد استفاده بیشتر از سه روز متوالی از دارو باید با اجازه پزشک باشد.

منبع:

1-    رودلف پروبست، مباني گوش حلق وبيني، ترجمه دكتر توليت،1389، انتشارا ت رفيع


مقالات پزشکی تصادفي

اشتراک